Loslaten lastig bij toenemende behoefte aan onafhankelijkheid van je kinderen? 5 tips om hiermee om te gaan.

Afgelopen donderdag was het in de Verenigde Staten Onafhankelijkheidsdag. 4 juli, de dag waarop ze in 1776 onafhankelijk werden van het koninkrijk Groot-Brittannië.

 

Onafhankelijkheid, iets waar kinderen bij het opgroeien ook steeds meer behoefte aan hebben.

 

Onafhankelijkheid: 'Zelfstandig een mening of oordeel vormen of actie ondernemen, zonder zich te laten beïnvloeden door anderen. Een eigen koers varen (Begrippenbank).

 

Onafhankelijkheid, voor mij onlosmakelijk verbonden met loslaten. Dat is wat ouders van opgroeiende kinderen te doen staat: steeds een beetje meer loslaten in de groter wordende wereld van je kind. Maar hoe vind je de balans tussen voldoende ruimte en vrijheid voor je kind om groot en zelfstandig te worden en zo weinig mogelijk risico’s en gevaren? In sommige gevallen is het heel duidelijk: een kind van 6 laat je nog niet de hele avond alleen thuisblijven en als je acht bent, kun je nog niet je eigen avondeten bereiden. Maar er zijn van die gevallen die je als ouder aan het twijfelen kunnen brengen. Hoe lang mag je kind van 12 op een schoolfeest blijven bijvoorbeeld? Kan je zoon of dochter van 7 al alleen naar school fietsen?

 

Onderstaande tips kunnen je helpen te bepalen waar je kind al aan toe is en waar jij je als ouder fijn bij voelt:

1.       Maak dingen bespreekbaar.
Praat met je kind over de situatie. Houd dit luchtig en stel vragen als: “Wat doe je als je je sleutel kwijt bent?” Of: “Wat doe je als er een auto aankomt op dat kruispunt?”  Als je merkt dat je het een spannende stap vindt, praat daar dan ook over. Erken de behoefte van je kind om bijvoorbeeld alleen op het plein te spelen, maar zeg ook dat jij dat best lastig vindt. Maak ook samen afspraken. Zeg bijvoorbeeld dat je kind het altijd even moet laten weten als hij bij de buurjongen gaat spelen. Het gaat er tenslotte ook om dat je graag wil weten waar je kind is en met wie.

2.       Probeer eens uit
Wanneer je kind behoefte heeft aan een volgende stap in zijn onafhankelijkheid, dan zou je daar samen een stappenplan voor kunnen maken. Denk bijvoorbeeld aan het alleen naar school fietsen. Stap 1 kan dan zijn dat jullie tijdens het fietsen de regels nog eens goed doornemen. Een volgende stap zou kunnen zijn dat je mee fietst tot een bepaald punt en dan je kind zelfstandig verder laat fietsen. Net zolang totdat het helemaal goed gaat. Lukt een stap nog niet? Doe dan een stapje terug en probeer je het na een poosje nog een keer.

3.       Fouten maken hoort erbij en is oké
Wanneer er geen grote risico’s zijn uiteraard, is het prima om je kind af en toe zijn neus te laten stoten. Denk bijvoorbeeld aan het in één keer uitgeven van zakgeld of beroerd worden van teveel snoepen op een feestje. In dit soort gevallen is het beter om het je kind zelf te laten ervaren dan dat jij als ouder steeds waarschuwingen geeft om je kind te behoeden voor alles wat er mis kan gaan.

4.       Ga het gesprek met andere ouders aan
Het is fijn om bij het bepalen van je eigen richtlijnen in de opvoeding van je kinderen eens te sparren met andere ouders. Hoe pakken zij het aan? Hoe gaat dat? Waar lopen zij tegenaan? Door meerdere ouders te spreken, merk je al snel wat gangbaar is.

5.       Realiseer je: ieder kind is weer anders
Het tempo waarin kinderen een groeiende behoefte aan onafhankelijkheid hebben is bij ieder kind weer anders. Ook heb je te maken met karakterverschillen. De één is wat roekelozer dan de ander. Dat maakt dat jouw aanpak ook per kind kan verschillen. Kijk dus goed wat bij je kind past.

Het is ook goed om eens goed bij jezelf te rade te gaan wat het nou zo lastig maakt om ergens nee tegen te zeggen. Wat is het waar je bang voor bent of waar je tegenop ziet? Is het wel reëel wat je denkt en waar komen je gedachten vandaan? Zoek eens naar informatie op het internet of in boeken naar informatie over opvoeden, zodat je dit ook kunt meegeven in je argumentatie naar je kinderen toe als je een regel wilt invoeren of een afspraak wilt maken, zodat je kinderen makkelijke kunnen begrijpen waar die nieuwe regel of afspraak goed voor is.

Ik wens je veel wijsheid toe bij het steeds meer loslaten van je kinderen en ik wens jouw kinderen een prachtige eigen koers om te varen.

 

 

Bron: de tips komen uit het boek ‘Minipubers! Van Krista Okma’.